główna zawartość strony

1. Zabawa bieżna Koniki.

Rodzic wyznacza teren zabawy oraz teren stajni dla koników. Na jego polecenie konik wybiega ze stajni, biegnie kłusem – szybko na palcach, idzie stępa – powoli, z wysokim unoszeniem kolan, galopem – z odbijaniem się kolejno jednej nogi i drugiej nogi. Na sygnał wracają do stajni.

2. Zabawa ruchowo-naśladowcza „Jestem…"

Dziecko naśladuje ruchy i głos zwierzęcia, które przedstawi im rodzic. Np. kaczki – rodzic pokazuje zdjęcie i / lub naśladuje chód kaczki i jej głos, a dziecko powtarzają za rodzicem.

3. Poznanie własnego ciała:

• Ślizganie się w kółko na brzuchu, na plecach.

• Siedząc – przyciąganie kolan, chowanie głowy, rozprostowywanie się do pozycji leżącej.

• Maszerowanie i bieganie z podnoszeniem wysoko kolan. Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu.

• Ćwiczenie w parach – rodzic tworzy mostek (klęk podparty), dziecko chodzi pod nim, obok, między rękami.

• Rodzic ucieka na kolanach, a dziecko je goni. Po chwili następuje zmiana.

• Nawiązanie kontaktu:

• Pozycja siedząca, plecy się dotykają, nogi ugięte w kolanach – dziecko pcha rodzica, starając się pokonać jego opór. Po chwili następuje zmiana.

• Przyleganie brzuchem do podłoża – próba przewrócenia na drugą stronę. Po chwili – zmiana.

• Improwizacje ruchowe do dowolnej muzyki o zmiennym tempie.

4. „Misio i miodek” (B. Szelągowska) powtarzanie x 2

Klaszczą łapki dwie – klaskanie

misio bardzo cieszy się. – pokazywanie uśmiechu

„Mniam, mniam, mniam

pyszny miodek w garnku mam”. – oblizywanie się

Misio miodek je – oblizywanie raz jednej, raz drugiej łapki

i po brzuszku głaszcze się. – głaskanie się po brzuchu

jedną łapką je, drugą łapką je – oblizywanie raz jednej, raz drugiej łapki

bo ma przecież łapki dwie.

Tupią nóżki dwie – tupanie nóżkami

smutny misio „oj źle, źle!” – łapanie się za głowę i pokazanie smutnej miny

w garnku pusto i dla misia – pokazanie gestu bezradności

już nie będzie miodku dzisiaj.