główna zawartość strony

Witam Dzieci z grupy „Muchomorki” i ich Rodziców!

W tym tygodniu będziemy kontynuować tematykę „Na moim podwórku”.

PONIEDZIAŁEK

1.       Gimnastyka poranna przy piosence „Głowa, ramiona, kolana, pięty”

Otwiera zewnętrzny odsyłacz w nowym okniehttps://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE

2.       Babki z piasku – ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu.

Dziecko z rodzicem udaje się do piaskownicy. Zabiera ze sobą foremki, łopatki, grabki i wiaderka.

Dziecko robi pięć babek z piasku, głośno liczą swoje babki, dotykając każdej delikatnie.

Rodzic podaje zadania, a dziecko ilustruje je za pomocą babek z piasku, i podaje rozwiązania.

Ania zrobiła trzy babki z piasku. (Dziecko robi trzy babki). Potem zrobiła jeszcze jedną babkę. (Robi  jedną babkę). Ile teraz ma babek?

Tomek zrobił dwie babki z piasku. (Dziecko robi dwie babki). Potem zrobił jeszcze trzy babki. (Robi trzy babki). Ile babek zrobił Tomek?

Lenka zrobiła pięć babek. (Dziecko robi pięć babek). Dwie babki zniszczył jej Mikołaj. (Roz­sypuje dwie babki). Ile babek zostało Lenie?

Bartek zrobił pięć babek. (Dziecko robi pięć babek). Cztery babki niechcący rozdeptał. (Roz­sypuje cztery babki). Ile babek zostało Bartkowi?

Potem zadania próbuje układać dziecko, a rodzic je ilustruje za pomocą babek z piasku.

3.       Zabawa Ślepe zaufanie.

Dziecko dobiera się w parę z mamą, lub tatą, lub z rodzeństwem. Jedno z nich zamyka oczy, a drugie prowadzi je powoli po pokoju. Potem następuje zmiana ról.

4.       Zabawa Co jest takie?

Rodzic wypowiada dowolne przymiotniki, np.: zimny, ciepły, szybki, wolny, pachnący... Dziecko podaje nazwy rzeczy (roślin, zwierząt), które posiadają wymienioną cechę.

 

WTOREK

1. Wypowiedzi dzieci na temat Do czego służy piasek?

(Do zabawy w piaskownicy, jako materiał dodawany do cementu przy budowie domów, do produkcji szkła).

2. Słuchanie opowiadania R. Piątkowskiej Wiaderko.

Jak ja lubię bawić się w piaskownicy. Zwłaszcza jeśli niedawno padał deszcz, bo wtedy piasek jest mokry i łatwo daje się lepić. Dawno nie udało mi się zrobić tak wspaniałych babek z piasku. Bawiłem się razem z Krzysiem, Martą i Darkiem. Do wybierania piasku najlepiej służyło nam plastikowe, niebiesko-żółte wiaderko. Gdy babcia przyprowadziła mnie do piaskownicy, ono już tam było. Podczas zabawy wszyscy korzystaliśmy z niego po kolei. Gdy trzeba było wracać do domu, Krzyś, Marta i Darek zebrali swoje zabawki.

Jeszcze wiaderko – przypomniałem im.

Ono nie jest nasze. Myśleliśmy, że należy do ciebie – powiedziała Marta i pobiegła za mamą.

W piaskownicy nie było już nikogo, tylko ja, piasek i wiaderko. Szybko otrzepałem je z piasku i włożyłem do niego moje foremki.

Dziękuję – powiedziałem w stronę piaskownicy i wróciliśmy z babcią do domu.

Dobrze, że już jesteście, obiad gotowy – przywitała nas w progu mama.

A gdy zdejmowaliśmy buty, zauważyła wiaderko i spytała:

Skąd je masz?

Ładne, prawda? Jest moje – wyjaśniłem.

Ale skąd je masz? – nie ustępowała mama.

Z piaskownicy – odpowiedziałem.

W piaskownicy nie kupuje się wiaderek. Jeśli tam leżało, to na pewno jakieś dziecko zapo­mniało je zabrać – tłumaczyła mama.

Nieprawda. Wszystkie dzieci zabrały swoje zabawki, a ono zostało. Teraz jest moje – starałem się przekonać mamę.

To wiaderko byłoby twoje tylko wtedy, gdybyś je kupił lub dostał. Z tego, co mówisz, wynika, że zabrałeś coś, co nie należy do ciebie, a tak robić nie wolno – upierała się mama.

Nieprawda. Ja je dostałem. Dostałem je od piaskownicy – powiedziałem.

Co takiego? – zdumiała się mama.

Tak, bo to jest taka specjalna piaskownica. Jeśli dziecko wrzuca do niej śmieci albo sypie komuś piasek na głowę lub w ogóle jest niegrzeczne, to ta piaskownica połyka mu jakąś zabawkę. No, robi się taki dołek, do którego wpada łopatka czy foremka, i już nie można jej odnaleźć, choćby wszyscy szukali nie wiem jak długo. A jak dziecko jest grzeczne i ładnie się bawi, to piaskownica wypluwa dla niego jakąś zabawkę. Wtedy dziecko znajduje nagle na przykład takie wiaderko i ono jest już jego. No i właśnie dla mnie piaskownica je wypluła – powiedziałem, wskazując wiaderko.

Mamie z wrażenia brwi uniosły się wysoko do góry.

Co ty powiesz! A dostałeś już wcześniej coś od tej piaskownicy? – spytała.

Tak, kiedyś wypluła dla mnie pieniążek. Znalazłem go, jak kopałem moją koparką głęboki dołek. Teraz ten pieniążek leży na półce w moim pokoju – wyjaśniłem.

Mama zastanawiała się nad czymś przez chwilę, a potem powiedziała:

Wiesz, ja myślę, że powinniśmy jednak odnieść to wiaderko. Może piaskownica połknęła je jakiemuś dziecku, które było niegrzeczne, bo miało na przykład zły dzień. A teraz ktoś szuka go i martwi się, no i pewnie już wie, że w piaskownicy trzeba się bawić grzecznie. Najlepiej by było, gdyby piaskownica wypluła je właśnie dla niego. A tobie po drodze do parku kupimy taki kolorowy komplet: wiaderko, łopatkę i grabki. Byłeś ostatnio bardzo grzeczny i zasłużyłeś na prezent. Co ty na to? – spytała mama.

Naprawdę dostanę taki komplet? To super! A to wiaderko umyję i możemy je oddać piaskownicy.

Doskonale. Kamień spadł mi z serca, że się nie upierasz, by je koniecznie zatrzymać – ucie­szyła się mama.

Duży był? – spytałem.

Kto? zdziwiła się mama.

Kamień – wyjaśniłem.

Jaki kamień? – pytała dalej.

No ten, co spadł ci z serca. I w ogóle, to gdzie on spadł, bo nie zauważyłem? I skąd on ci się tam wziął? chciałem wiedzieć.

To się tylko tak mówi, Tomeczku – uśmiechnęła się mama.

Jak ja mówię, że piaskownica wypluła mi wiaderko, bo byłem grzeczny, to mama patrzy na mnie dziwnie. A potem sama ma jakieś spadające kamienie, których nie można zobaczyć – pomyślałem.

Mamo, jeśli sądzisz, że powinniśmy odnieść to wiaderko, to może ty też połóż sobie z powrotem ten kamień. Żeby już wszystko było na swoim miejscu, co? – zaproponowałem.

3. Rozmowa na temat opowiadania.

Gdzie bawił się Tomek?

Czy wiaderko, którym się bawił, było jego?

Dlaczego wziął wiaderko do domu?

Co powiedziała na to mama?

Czy można zabierać rzeczy pozostawione przez kogoś?

Co powinniśmy zrobić, gdy znajdziemy czyjąś zgubę?

4.Karta pracy

Spróbuj narysować foremki według wzoru.

Zadania na 15 - 19 czerwca 2020

ŚRODA

Rozmowa na temat zachowania się względem obcych.

1. Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej Nie wolno!

Nawet małe dziecko dobrze o tym wie,

kto to jest znajomy, a kto obcym jest…

Ze znajomym można bawić się, rozmawiać,

ale gdy ktoś obcy, to trzeba uważać!

Nie wolno zaufać nawet, gdy ktoś mówi,

że zna mamę, tatę i bardzo nas lubi.

Nie wolno przyjmować słodyczy, podarków

lub iść z nieznajomym na spacer do parku.

2. Rozmowa na temat wiersza.

– Na kogo trzeba uważać?

– Czego nie wolno robić z nieznajomymi?

– Co powinniście robić, gdy zaczepia was nieznajomy, a dookoła nie ma nikogo?

– Kogo trzeba o tym zawiadomić?

3. Próby przedstawienia scenek na temat Jak się zachować, gdy zaczepia nas nieznajomy.

Rodzic odgrywa rolę nieznajomego, a dzieci same lub ukierunkowane przez rodzica odgrywają rolę dzieci, które zaczepia nieznajomy.

4.Obejrzenie filmu edukacyjnego „Bezpieczne zachowania” Otwiera zewnętrzny odsyłacz w nowym okniehttps://www.youtube.com/watch?v=YZOw6JvT5Ug

 

CZWARTEK

Papierowy latawiec – wykonanie latawca z kolorowego kartonu techniką origami.

1. Latawiec – składanie słowa wypowiedzianego przez rodzica z podziałem na sylaby, wyklaskiwanie sylab, wytupywanie, wystukiwanie na wybranym przez dziecko instrumencie (kołatce, grzechotce, tamburynie).

2. Zabawa twórcza Skojarzenia.

Dzieci kończą zdanie rozpoczęte przez nauczyciela.

Latawiec jest jak… – podają swoje propozycje.

3. Niezwykłe latawce – oglądanie obrazków, zdjęć przedstawiających różne latawce o ciekawych formach; porównywanie ich wyglądu, zdobnictwa, materiału, z jakiego zostały wykonane.

4. Zapoznanie ze sposobem wykonania latawca.

• Składanie kartki cienkiego kolorowego kartonu w rozmiarze A3 na pół, wzdłuż dłuższego boku, ponowne rozkładanie.

• Zaginanie lewych rogów: górnego i dolnego do linii zgięcia na środku kartki (powstaje z lewej strony trójkąt).

• Zaginanie górnego i dolnego boku do środka z każdej strony, do połowy odległości, rów­nolegle do linii przechodzącej przez środek.

• Zaginanie prawych rogów, górnego i dolnego, do linii zagięcia przechodzącej przez środek (powstaje z prawej strony mały trójkąt).

• Odwrócenie latawca na drugą stronę, ozdobienie elementami wyciętymi przez dzieci z pa­pieru kolorowego.

• Doklejanie ogona z trzech pasków kolorowej bibuły długości około metra.

• Przeciągnięcie sznurka nawiniętego na niewielkich rozmiarów patyk przez otwór wykonany dziurkaczem po przeciwnej stronie ogona.

Wykonanie latawców przez dziecko z pomocą rodzica, wypróbowanie lotu latawców na podwórku lub łące

 

PIĄTEK

1.       Poranna gimnastyka przy piosence „Ręce do góry”: Otwiera zewnętrzny odsyłacz w nowym okniehttps://www.youtube.com/watch?v=OmAZquWgp9A

2.       Ułóż obrazki:

Otwiera zewnętrzny odsyłacz w nowym okniehttp://scholaris.pl/resources/run/id/104924?fbclid=IwAR09dW__3qMfwdBQRDwww5fBoma1bv2KPs6kiyj4BC9yDJFphIyX_t1PkXM

3.       Wykonaj prosty eksperyment z tańczącymi skrawkami papieru:

Otwiera zewnętrzny odsyłacz w nowym okniehttp://static.scholaris.pl/resource_imp/112/112925/PLIKI_1/eDMN_-_scenariusz_4_-_Skrawki_papieru_tancza.mp4

4.       Ruch jest niezwykle ważny dla rozwoju każdego dziecka! Zaplanuj z mamusią/tatusiem Waszą ulubioną aktywność fizyczną na świeżym powietrzu.

5.       Zadanie dla chętnych: spójrz w niebo i jeśli będą widoczne chmury zastanów się, co przypomina Ci ich kształt. Poproś mamusię/tatusia, aby opowiedzieli Ci o swoich obłoczkowych pomysłach.

 

Życzę dobrej zabawy połączonej z nauką i jak co tydzień zachęcam do dzielenia się efektami swoich prac.

Pozdrawiam ciocia Aneta